Θείο

– Το συναντάμε συνήθως με χρώμα το ανοιχτό κίτρινο του λεμονιού αλλά συναντάται επίσης και σε κοιτάσματα καστανής απόχρωσης.

– Χρησιμοποιείται από αρχαιοτάτων χρόνων, αλλά μόλις το 1777 ο Α.Λ. Λαβουαζιέ απέδειξε ότι είναι αυτοφυές στοιχείο.

– Η ονομασία θείον = θεϊκό, που ανήκει στο θεό, που προέρχεται από το θεό οφείλεται στο γεγονός ότι οι αρχαίοι Έλληνες το θεωρούσαν ιερό για τους θεούς και το χρησιμοποιούσαν ως θυμίαμα προς εξαγνισμό, καθαγίαση, κάθαρση, απολύμανση.

– Χρησιμοποιείται σε πάρα πολλές και ποικίλες, βιομηχανικές εφαρμογές: παρασκευή θειικού οξέως (H2SO4) απορρυπαντικά, λιπάσματα, χρώματα. Είναι σημαντικό στοιχείο για τον βουλκανισμό (Ενισχύει την αντοχή) του καουτσούκ. Ως κίτρινη σκόνη (“άνθη θείου”) χρησιμοποιείται σαν μυκητοκτόνο για φυτά.

– Στην φύση μπορεί να βρεθεί ως καθαρό στοιχείο ή ως μετάλλευμα σουλφιδίου και θειικού άλατος.

– Είναι αδιάλυτο στο νερό.