Περίδοτο

– Είναι ένα διάφανο ορυκτό που έχει το πράσινο χρώμα του ελαιόλαδου. Ορισμένες φορές εμφανίζεται κιτρινοπράσινο. Είναι από τους λίγους πολύτιμους λίθους που εμφανίζονται σταθερά με ένα μόνο χρώμα, το οποίο είναι πιο έντονο όσο μεγαλύτερη ποσότητα σιδήρου περιέχεται σαν πρόσμιξη στην μάζα του.

– Είναι μέλος της οικογενείας του Ολιβίτη και είναι Πυριτικό Άλας. Οι κρύσταλλοί του προέρχονται από το ορυκτό Περιδοτίτης.

– Είναι η πολύτιμη ποιότητα του ολιβίνη (που ενίοτε λέγεται και χρυσόλιθος), ενός ορυκτού αρκετά διαδεδομένου.

– Ήταν γνωστό από την αρχαιότητα.

– Οι Αιγύπτιοι εξόρυσσαν περίδοτο από το νησί Ζεμπιργκέτ στην Ερυθρά Θάλασσα. Τα ορυχεία αυτά υπήρχαν μέχρι το 1920.

– Στην αρχαία Ελλάδα επίσης ήταν γνωστό, αλλά το ονόμαζαν Τοπάζιο.

– Οι Ρωμαίοι το γνώριζαν, το χρησιμοποιούσαν και το ονόμαζαν «σμαράγδι της νύχτας».

– Το όνομα του πιθανό να προέρχεται από την Περσική λέξη φαριντάτ, που σημαίνει πολύτιμος λίθος.

– Ανήκει στα υπερβασικά πλουτωνικά πετρώματα.

– Η ορυκτολογική του σύσταση επιτρέπει την αποσάρθρωση, που μπορεί να προχωρήσει και σε μεγαλύτερα βάθη, βοηθώντας έτσι στη δημιουργία υπόγειων αποθεμάτων νερού.

– Μία από τις ελκυστικές ιδιότητες του περίδοτου είναι ο τρόπος με τον οποίο αντανακλά το φως, έτσι ώστε οι έδρες στο πίσω μέρος του πετραδιού να διακρίνονται από εμπρός.
– Αυτό το φαινόμενο κυρίως παρατηρείται σε μεγάλους κρυστάλλους και είναι γνωστό επιστημονικά ως διπλή διάθλαση ή διπλοθλαστικότητα.

– Συνήθως απαντάται ως έγκλεισμα σε βασάλτες και γάβριους οι οποίοι είναι κοινοί σχηματισμοί πετρωμάτων που σχηματίστηκαν αρχικά από ηφαιστειακή δραστηριότητα βαθιά κάτω από την επιφάνεια της Γης.

– Χρησιμοποιήθηκε αργότερα σε εκκλησιαστικά κοσμήματα και αντικείμενα.

– Θεωρήθηκε η Λίθος των εραστών κατά την Εποχή Μπαρόκ.