Το όνομα γρανίτης προέρχεται από τη λατινική λέξη (granum) που σημαίνει κόκκος.
– Είναι ένα διαδεδομένο, φυσικό πυριγενές, πλουτώνιο πέτρωμα με κοκκώδη ιστό και όξινη σύσταση με μεγάλη σκληρότητα.
– Ανήκει στα πλουτώνια πυριγενή πετρώματα επειδή δημιουργήθηκε από την στερεοποίηση και κρυστάλλωση του μάγματος στο εσωτερικό του φλοιού σε μεγάλο βάθος, γι’ αυτό διαθέτει ολοκρυσταλλικό, κοκκώδη ιστό.
– Ένα πλουτώνιο πέτρωμα, για να χαρακτηριστεί ως γρανίτης, πρέπει υποχρεωτικά να περιέχει αστρίους, (αλκαλικούς αστρίους και πλαγιόκλαστα) και χαλαζία, συνήθως όμως, εκτός από τα υποχρεωτικά συστατικά, οι γρανίτες περιέχουν σιδηρομαγνησιούχα ορυκτά, (μαρμαρυγίες, αμφιβόλους, πυροξένους κ.α.) και σύνδρομα, (ζιρκόνια, απατίτη, τιτανίτη κλπ.). Η σύστασή του καθορίζει και το χρώμα του.
– Σε ορισμένους γρανίτες εμφανίζονται κι άλλα ορυκτά, που είναι συνήθως χαρακτηριστικά ορυκτά μεταμορφώσεως εξ επαφής αργιλικών υλικών.
– Διακρίνονται σε αλκαλιγρανίτες, αδαμελίτες, γρανοφύρες.
Ο γρανίτης χωρίζεται σε πολλά είδη με δύο βασικές ομάδες: στους πλουτωνίτες, που κατά την άνοδο του μάγματος από το εσωτερικό της γης δεν βγήκε στην επιφάνεια και ψύχθηκε σε μεγάλο βάθος υπό υψηλή πίεση χωρίς διαφυγή αερίων, και στους φλεβικούς γρανίτες, που προέρχονται από το μάγμα που ναι μεν δεν βγήκε στην επιφάνεια, αλλά σχημάτισε φλέβες που διείσδυσαν και ψύχθηκαν σε σχετικά χαμηλή ατμοσφαιρική πίεση και σε συντομότερο χρόνο, σε σχέση με τους πλουτωνίτες, μετά από την διαφυγή των αερίων. Ανάλογα με τα ορυκτολογικά του συστατικά ο γρανίτης χωρίζεται σε πολλές υποομάδες. Στην Ελλάδα μεγάλες ποσότητες γρανίτη υπάρχουν στην Μακεδονία, στη Θράκη και σε ηφαιστειογενή νησιά του Αιγαίου.
– Έχει συνήθως βαθύ κόκκινο χρώμα γι’αυτό και οι Κινέζοι τον ονομάζουν “Πέτρα του Αίματος”.
– Ο γρανίτης χωρίζεται σε πολλά είδη με δύο βασικές ομάδες:
— Στους πλουτωνίτες, που κατά την άνοδο του μάγματος από το εσωτερικό της γης δεν βγήκε στην επιφάνεια και ψύχθηκε σε μεγάλο βάθος υπό υψηλή πίεση χωρίς διαφυγή αερίων.
— Και στους φλεβικούς γρανίτες, που προέρχονται από το μάγμα που ναι μεν δεν βγήκε στην επιφάνεια, αλλά σχημάτισε φλέβες που διείσδυσαν και ψύχθηκαν σε σχετικά χαμηλή ατμοσφαιρική πίεση και σε συντομότερο χρόνο, σε σχέση με τους πλουτωνίτες, μετά από την διαφυγή των αερίων.
– Ανάλογα με τα ορυκτολογικά του συστατικά ο γρανίτης χωρίζεται σε πολλές υποομάδες.
– Στην Ελλάδα μεγάλες ποσότητες γρανίτη υπάρχουν στην Μακεδονία, στη Θράκη και σε ηφαιστειογενή νησιά του Αιγαίου.
– Χρησιμοποιείται κυρίως ως διακοσμητικό υλικό σε κτήρια.
